اندومتريوز را مي توان به صورت وجود بافت طبيعي اندمتر در خارج از حفره رحم تعريف كرد.اندومتر ممكن است در زنان 60-10 سال ديده شود. سن متوسط در هنگام اولين تشخيص در حدود 27 سال است. اكثر زنان مبتلا به اندومتريوز داراي علايم بيماري به مدت 2 تا 5 سال قبل از تشخيص بوده اند. شيوع اندومتريوز حداقل 1% است. در انواع خاصياز جمعيت هاي پرخطر شيوع آن بسيار بيشتر است. به عنوان مثال در شركاي جنسي مؤنث زوجهاي نابارور شيوع اندومتريوز تقريباً 50-30% است.

از جمله درمانهاي طبي مرسوم براي اندومتريوز تجويز داروهاي ضد درد غير استورئيدي (NSAIDs)، درمانهاي هورموني با دانازول يا آگونيست­هاي C-Nrh مي­باشد.

از جمله روشهاي طب مكمل و جايگزين، ويتامين ها و رژيم غذايي مي­باشد. ويتامين ها مواد غذايي آلي ضروري براي حفظ سوخت و ساز طبيعي هستند. تنها مقادير كمي از آنها براي سلامت طبيعي ضروري مي­باشد. در بدن به عنوان اجزاي سيستم­هاي آنزيمي مهمي كه واكنش­ها را كاناليز مي­كنند عمل مي­نمايند كه به وسيله پروتئين، چربي و كربوهيدرات متابوليزه مي­شود.

مهمترين رژيم غذايي براي زنان مبتلا به اندومتريوز يك رژيم غذايي سالم و غني از ميوه­ها، غلات و سبزي­ها و پرهيز از غذاهاي چرب مي­باشد.

 

ويتامين هايي كه در با مقادير درماني براي اندومتريوز توصيه مي شوند:

-       بتاكاروتن: 25 تا 50 هزار واحد

-      

مهمترين رژيم غذايي براي زنان مبتلا به اندومتريوز يك رژيم غذايي سالم و غني از ميوه ها، غلات و سبزيها و پرهيز از غذاهاي چرب مي باشد

بيوتين: 200 ميكروگرم

-       اسيد فوليك: 400 ميكرو گرم

-       نياسين: 50 ميلي گرم

-       ويتامين E: 400 تا 2000 واحد

-       ويتامين C: 1000 تا 4000 ميلي گرم

-       اسيد پانتوتنيك (B5): 50 ميلي گرم

-       سلينوم: 25 ميكروگرم

-       ويتامين (B1): 50 ميلي گرم

-       ويتامين (B6): 30 ميلي گرم

-       ويتامين (B12): 50 ميلي گرم

 

احتياطات در معرف ويتامين ها با دوز درماني:

-       دقت شود كه روزهاي بيش از 1200 ميلي گرم از ويتامين C ممكن است منجر به اسهال شود.

-       در برخي افراد روزهاي بيش از 600 واحد ويتامين E مي تواند منجر به عوارض جانبي شود.

-       اگر در حال مصرف داروهاي ضد انعقاد هستيد، نبايد از مكمل هاي ويتامين E استفاده كنيد.(3)

برخي منابع غذايي مفيد براي اندومتريوز:

آناناس: منبع مفيد از نظر ويتامين C، ويتامين B1، فولات، ويتامين (B1)، آهن و منيزيوم.

اسفناج: منبع غني ويتامين A و فولات، حاوي مقادير زياد ويتامين C و پتاسيم.

انبه: منبع بسيار خوب تباكاروتن، ويتامين C، منبع خوب ويتامين E و نياسين.

پنير و تخم مرغ: ويتامين B12.

انواع تربچه، شلغم، انواع فلفل و كلم، چغندر، تمشك، تره فرنگي، توت فرنگي، كيوي: منبع بسيار خوب ويتامين C هستند.

سيب زميني و كدو تنبل: منبع غني از بتاكاروتن هستند.(2)

منابع

1) كنث جي رايان، ترجمه قاضي جهان بهرام. «اصول بيماري ها و بهداشت زنان كتيز» 1386، ص577.

2) عبادي منوچهر «اساس فارماكودينامي گياهان داروئي» 1386، چاپ اول، ص75.

3) آليس فانيشتن، ترجمه دكتر حقير حسين «درمان با ويتامين ها» 1378.