مجله علمی فرهنگی رهنما

در گزارشی از تحصیلات دبیرستانی و ترک تحصیل دانش آموزان آمریکا ضمن اشاره به آمار ترک تحصیل, هزینه های ناشی از ترک تحصیل و ضررهای اقتصادی که به جامعه  تحمیل می شود را چنین بیان می کند کسی که دبیرستان را نیمه کاره رها می کند بطور متوسط  260000 دلار کمتر از همردیفان خود که در طول عمر کسب درآمد خواهد داشت. ترک تحصیل تنها در سال 2007 تقریبا معادل 399 بیلیون دلار به هزینه های ملی ناشی از درآمدها، مالیاتها و تولیدات ضرر وارد خواهد کرد. اگر ترک تحصیل کرده های  ایالت متحده در سال 2006 فارغ التحصیل می شدند ملت می توانست بیشتر از 17 بیلیون دلار در زمینه دارویی و مراقبت بهداشتی پس انداز داشته باشد. تقریبا  5% افزایش میزان تحصیل کرده ها و ثبت نام دانش آموزان پسر در آمریکا با کاهش هزینه  جنایت ها و خلاف ها می تواند منجر به ذخیره سودی معادل 8 میلیون دلار در سال شود. و در آخر اشاره می کند که برای حل این مشکلات باید آموزش و پرورش در علوم، تکنولوژی و بهداشت و آموزش تقویت شود چرا که آموزش، موتور توسعه اقتصادی می باشد و به لزوم استفاده از سیاست عمومی که از آموزشهای تکمیلی و تخصصی در عین آموزشهای سنتی حمایت میکند، اشاره می کند.[7]

دیوید بلوم  از دانشگاه هاروارد بر اساس نتایج  تحقیقات رشد اقتصادی در آفریقا  در نمودار شماره 1چهارچوب درکی در مورد رابطه با رشد اقتصادی و کاهش فقر و آموزش عالی و عوامل موثر بر آن طراحی کرده است همانطور که دیده می شود در این نمودار آموزش عالی منجر به  رشد اقتصادی ونتیجتا کاهش فقر می شود.

 و اما در ایران، مرکز آمار ایران ارزش افزوده بخشها را در نوزده بخش و زیر بخش اندازه گرفته است. بیش ترین ارزش افزوده با 1598 درصد به  معدن تعلق دارد، مکان دوم و چهارم به ترتیب با 658 درصد و 423 درصد به اموزش های ابتدایی و متوسطه عمومی تعلق دارد. مطالعه این آمار نشان می دهد که سرمایه گذاری در آن، حتی بهتر از آموزش عالی که در مکان دهم ( با 173 درصد ارزش افزوده) قرار دارد نمود واقعی  یافته است. که البته این آمار با یافته های مقاله بلوم مغایرت دارد.[8]

در بعضی از تحقیقات مثل تحقیق کرومنار به مسئله آموزش و منافع اقتصادی آن به شکل دیگری  نگاه شده و فواید آن بررسی شده است. در واقع به منافع مستقیم آموزش برای موسسات و مشاغلی که در فرایند آموزش پدید می آیند توجه شده است.[9]

وبر اساس مقالات بطور خلاصه می توان برآوردهای زیر را نتایج آموزش در اجتماع برشمرد:

1.       پیامدهای داینامیک خارجی  ناشی از رشد اقتصادی       2_1 %

2.       نشر دانش استاتیک         2-1%

3.       منافع غیر مادی    4-3 %

4.       منافع اجتماعی ناشی از مالیات      2%   [10]

همانگونه که آموزش به توسعه اقتصاد کمک می کند اقتصاد نیز می تواند به توسعه آموزش کمک کند. دانشگاهها و مراکز آموزشی نیز به واسطه نیازهای مالی و در جهت توسعه آموزشی به یاری  توسعه اقتصادی نیاز دارند. شهر لیوون در بلژیك در اواخر دهه 1960 هنگامی كه دچار مشكل مالی بود، نقطه عطفی را پشت سر گذاشت، چون باید با صنعت تعامل اقتصادی برقرار می‌كرد. ام آی تی در روزهای اولیه تأسیس آن قدر منابع مالی نداشت كه حقوق استادان را تمام و كمال پرداخت كند. در نتیجه مسئولان دانشگاه به ارائه خدمات مشاوره روی آوردند.  در دهه‌های 1980 و 1990 كاهش كمك‌های فدرال، بسیاری از دانشگاه‌های آمریكا را واداشت به پژوهش هاي صنعتي روی آورند. با این حال، پول فقط باعث تغییرات سطحی می‌شود. مثلاً در بسیاری از كشورها، استادان شغل دوم با صنعت پیوندهای گسترده‌ای دارند. اما مؤسسات آنان تحقیقات عملی اندكی صورت می‌دهند یا برنامه درسی به‌روزی ندارند.[3]

با داشتن اطلاعاتی راجع به متوسط تحصیلات کشورهای مختلف، می‌توان با استفاده از حسابداری رشد، سهم مشارکت تحصیلات را در رشد اقتصادی محاسبه کرد. سطح توسعه اقتصادی  می تواند اثر منفی بر شرکت افراد در  کلاس درس داشته باشد که ناشی از تاثیر افزایش هزینه های آموزش در هزینه فرصتهای از دست رفته می باشد.[11]

به این ترتیب می توان گفت که اقتصاد و آموزش یک ارتباط دوطرفه با یکدیگر دارند و همانطور که آموزش می تواند منجر به توسعه اقتصادی شود خود توسعه اقتصادی هم می تواند منجر به امکان توسعه آموزشی شود.

منابع:

1.             KERR, R., EDUCATION AND ECONOMIC GROWTH, S.V.R. CLUB, Editor. 2001, NEW ZEALAND BUSINESS ROUNDTABLE: WELLINGTON.

2.             ریزهوندی,سودابه, آموزش و پرورش و توسعه اقتصادی   آیا تاکید مداوم بر آموزش همیشه به سود نظام اقتصادی است؟, در روزنامه دنیای اقتصاد ۲۱ شهريور ۱۳۸۸.

3.             نعیمی, وحید, نقش آموزش عالی در توسعه اقتصادی, in همشهری آنلاین.

4.             HUSAIN, I., EDUCATION, EMPLOYMENT AND ECONOMIC DEVELOPMENT IN PAKISTAN, in Conference on Education. April 15,2005: Washington D.C., Woodrow Wilson Center.

5.             Bloom, D., D. Canning , and K. Chan Higher Education and Economic Development in Africa, in Human Development Sector Africa Region. 2006, HARVARD UNIVERSITY.

6.             Changzheng, Z. and K. Jin, An empirical study on the relationship between educational equity and the quality of economic growth in China: 1978-2004. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 2009. 1(1): p. 189-194.

7.             Murphy, M., et al. The Role of Education in Economic Development. Action Summit

Innovation, Entrepreneurship, and Renewable Energy  2008; Available from: www.publicforuminstitute.org.

8.             صراف اسماعیلی، حمید،  مباحثی دراقتصاد آموزش و پرورش. مجلس و پژوهش. شماره 46(سال 11): p. صفحه 216.

9.             Krumenauer, G.K. and S. Deller, EARLY CHILDHOOD CARE AND EDUCATION:

ECONOMIC IMPACTS IN DANE COUNTY. 2009.

10.          Riddell, W.C., The Impact of Education on Economic and Social Outcomes: An Overview of Recent Advances in Economics. 2005,Revised February 2006, Department of Economics University of British Columbia: